Serial #BringBackAlice stał się nowym powiewem w polskiej branży filmowej i skutecznie zaprezentował Gdańsk. Młodzieżowy, nowoczesny i stylowy projekt postanowił zachwycić widzów czymś nietypowym i misja ta się powiodła. Jedni oglądali serial z entuzjazmem, inni nie dopatrzyli się w nim niczego szczególnego, a jeszcze inni go skrytykowali. I takie są realia współczesnego świata, ale najważniejsze jest to, że serial wywołał emocje, bez względu na to, jakie one były, pisze gdansk-trend.eu.
O serialu
Świat ujrzał #BringBackAlice 14 kwietnia 2023 roku, a pomysł na serial zrodził się 7 lat wcześniej. Jeszcze w 2016 roku dwóch polskich artystów, Miłosz Sakowski i Marcin Kubawski, postanowiło stworzyć projekt o nazwie #Trauma. Już w 2021 roku do realizacji serialu wybrano nadmorskie lokalizacje, a teraz znamy go pod nazwą #BringBackAlice. Twórcy zaczęli budować świat uprzywilejowanych młodych ludzi, ich problemów, relacji między sobą i rodzinami, dodając do tego kroplę mistycyzmu i zbrodni. Do pomysłu dołączył brytyjski scenarzysta Caleb Ranson, a później zespół zaczął się rozrastać i oferować nową wizję. Serial wyreżyserował Dawid Nickel, wyprodukowały Marta Habior i Izabela Łopuch, kostiumy zaprojektował Andrzej Sobolewski, a fryzury i makijaż Kacper Rączkowski i Aleksandra Dutkiewicz. Jak się okazało, projekt ten był spełnieniem marzeń wielu pracowników, którzy z radością zabrali się do pracy. Serial był emitowany na platformie HBO Max.
#BringBackAlice było prawdziwym wyzwaniem, ponieważ zespół chciał osiągnąć wiele celów. Serial wniósł wiele nowego na polski rynek: oryginalny scenariusz, odważną propozycję i pomysł na gatunek. Twórcy nazywają serial mieszanką teen dramatu i mistycyzmu, którą zaczerpnęli od swoich amerykańskich kolegów. Nie jest tajemnicą, że projekt pierwotnie skierowany był nie tylko do polskiej widowni, ale chciał przypaść do gustu widzom z całego świata. Dlatego tak bardzo różni się od wszystkiego, co do tej pory powstało w Polsce. A reżyser powiedział, że zawsze marzył o zrobieniu serialu o nastolatkach, który byłby traktowany poważnie. I to dzieło jest często porównywane do “Euforii”, choć Dawid Nickel wspomina też o innych serialach, którymi inspirował się i które podziwiał od dzieciństwa. Dlatego #BringBackAlice przywołuje wspomnienia o “Plotkarze” i “Słodkich kłamstewkach”. Ale Izabela Łopuch mówi, że pomimo nastoletnich perypetii i tajemnic, ta historia opowiada o powrocie do siebie i odnalezieniu własnego “ja”. A twórcy odtworzyli to przez pryzmat młodości, ponieważ łatwiej jest mówić o błędach, lękach, hobby i odkryciach.
Zgodnie z przewidywaniami ekipy, serial wywołał tyle samo nienawiści, co podziwu. Jednak początki zawsze są trudne, a najważniejsze jest to, że ta historia opowiada o przyjaźni, miłości, relacjach z rodzicami, zdradzie, zemście i przebaczeniu.
Specyfika filmowania
#BringBackAlice ma 1 sezon, opowiada historię w 6 odcinkach i był kręcony przez 1 rok. Zespół projektowy podjął ryzyko i postawił na niestandardowe rozwiązania, dlatego wystąpili w nim młodzi aktorzy, którzy nie mieli dużego doświadczenia. Niektórzy jeszcze studiowali, inni mieli za sobą zaledwie kilka projektów, ale pomysł się sprawdził. A dojrzałości pracy dodawali znani eksperci, którzy byli wsparciem podczas kręcenia.
Serial opowiada o uczniach elitarnej szkoły, którzy mają wszystko: pieniądze, możliwości i beztroską przyszłość. Jednak wszystko zmienia się wraz ze zniknięciem popularnej dziewczyny, Alicji, która wraca rok później, ale nic nie pamięta. To właśnie wtedy zaczynają wychodzić na jaw sekrety i niedociągnięcia życia dzieci bogatych rodziców. Imprezy, narkotyki, bezmyślne związki, które zagłuszają wewnętrzny ból na wszelkie możliwe sposoby. Nie należy też zapominać o sekretach, które mają wszyscy. Bo, jak głosi motto serialu, najsilniejszą więzią jest sekret.
Podobnie jak postacie w serialu były ze sobą związane, aktorzy również stali się sobie bliżsi. Młodzi ludzie szybko znaleźli wspólny język, a pomógł im w tym reżyser. Sprowadził całą obsadę do Gdańska na kilka dni przed rozpoczęciem zdjęć i w tym czasie zdążyli się zaprzyjaźnić. Niektórzy poznali się na castingu, inni podczas pracy, ale ekipa pozostała zaprzyjaźniona nawet po zakończeniu projektu. Aktorzy rozumieli się zarówno w chwilach szczęścia, jak i w trudnych momentach. Na przykład dla Heleny Englert najtrudniejsza była część emocjonalna, Katarzyna Gałązka zwracała uwagę na niską temperaturę, a Vitalik Havryla był zmuszony dzielić pracę nad filmem ze studiowaniem w Krakowie. Wszystko to rekompensowała jednak wspaniała atmosfera na planie, za którą odpowiadał Dawid Nickel.
Głównym zadaniem aktorów było przerysowanie wszystkiego. Twórcy nie chcieli do niczego przywiązywać serialu ani się ograniczać, więc wszystko musiało być mocniejsze. Widzowie musieli natychmiast zrozumieć, co czują bohaterowie, a aktorzy musieli wszystko wyolbrzymiać. Cała obsada powiedziała, że to historia o dorastaniu, budowaniu relacji i odnajdywaniu siebie. I wszyscy tak przyzwyczaili się do roli, że poza kamerą każdy mylił rysy postaci z własnymi. Świetnym przykładem dla początkujących były Jowita Budnik i Marieta Żukowska. Podczas gdy pierwsza z nich imponowała pewnością siebie i profesjonalizmem, druga była matką na ekranie i poza nim. Marieta opiekowała się aktorami, pomagała im i pamiętała o historii, która jej bardzo imponowała. I jak powiedziała aktorka, #BringBackAlice może dać wiele lekcji rodzicom, którzy są gotowi na przyjęcie tych informacji.
Miasto na ekranie
Kolejną gwiazdą serialu jest Trójmiasto. Wybrano je wraz z Warszawą, aby zobrazować miejskie życie. Gdańsk, Gdynia i Sopot gościły ekipę filmową przez kilka miesięcy i pokazały im swoje najlepsze miejsca. Reżyser Dawid Nickel dostrzegł w nadmorskim mieście potencjał. Według artysty, ekipa chciała wyrwać się z dusznego miasta i kręcić w miejscu, które dałoby im więcej swobody. I to wszystko udało się w Gdańsku, gdzie tętniące życiem ulice połączyły się z tajemniczym morzem. Co więcej, twórcy zauważyli wiele podobieństw między miastem a bohaterami filmu: oba są nowoczesne, a jednocześnie potrafią pokazać głębię. Wybór ten był również idealny dla mistycznej, tajemniczej i zmysłowej historii. Reżyser cieszył się, że widzowie spojrzą na miasto nie tylko przez pryzmat reklamy.
Kiedy zespół udał się do nadmorskiego miasta, niektóre miejsca były im znane, ale inne musieli odkryć. Na przykład okolice portu, w którym pracował jeden z bohaterów, oraz kluby, w których przesiadywała elita młodzieży, zostały wybrane wcześniej. Prawdziwą niespodzianką okazała się Politechnika Gdańska, która rozkochała w sobie twórców i dlatego od razu została wybrana na lokalizację prywatnej szkoły. Architektura, rozmach, atmosfera – ekipę filmową uderzyło wszystko naraz. Widzowie mogą również podziwiać plażę, tunel pod Martwą Wisłą, Bulwar Gdyński, budynek na Wzgórzu Świętego Maksymiliana, niesamowite Sea Towers, ulice Sopotu oraz inne znane i kameralne miejsca.
Paralele z rzeczywistością
#BringBackAlice porusza w swoim scenariuszu wiele ważnych dla Polaków tematów. Serial opowiada nie tylko o życiu nastolatków w szkole, ale także zwraca uwagę społeczeństwa na istniejące problemy. Dlatego twórcy liczyli na przyciągnięcie uwagi dorosłej widowni. Chociaż zespół nie kopiował żadnych historii ani sytuacji, niektóre tematy poruszyły twórców. Jednym z nich była sprawa Iwony Wieczorek. 19-latka zaginęła 19 lipca 2010 roku w Gdańsku i do tej pory nie została odnaleziona. Tego wieczoru wracała z sopockiego klubu, ale nigdy nie dotarła do domu. W ten sam sposób rozwija się akcja serialu, którego bohaterka zaginęła w drodze z imprezy do domu. Zespół projektowy zwraca również uwagę widzów na działalność Fundacji Itaka, która zajmuje się poszukiwaniem zaginionych osób. Od 1999 roku organizacji udało się odnaleźć ponad 12 000 osób, ale każdego roku ginie znacznie więcej Polaków.
Z kolei wizerunki nastolatków odtwarzają słynny utwór rapera Mata “Patointeligencja”, który pokazuje wady współczesnego społeczeństwa, gdzie dzieci z elitarnych szkół szukają wrażeń. I choć z początku projekt może wydawać się niepoważny, w rzeczywistości dotyka ważnych tematów, głębokich uczuć i palących kwestii.
