Muzyka jest czymś, co może zjednoczyć różnych ludzi, czymś, co dostarcza emocje i wpływa na wydarzenia. Ma wiele unikalnych właściwości. W Gdańsku sektor muzyczny zaczął się aktywnie rozwijać w XVI wieku, jak podaje strona gdansk-trend.eu. Wcześniej sektor ten nie osiągnął takich wyżyn. W tym artykule opowiemy bardziej szczegółowo o tym, jak muzyka rozwijała się w Gdańsku w minionych stuleciach.
Rozwój
Okres od XVI do połowy XVIII wieku w Gdańsku nazywany jest złotym wiekiem kultury muzycznej miasta. Oczywiście w tym okresie rozwijały się również inne formy sztuki w Wolnym Mieście. Do Gdańska przybywali muzycy z odległych zakątków Europy, ponieważ uważano, że tworzy się tu muzyczne centrum Polski. Wielu członków gildii muzycznej zapewniało miejscowej młodzieży odpowiednią edukację, której pozytywne efekty, w postaci tętniącego życiem środowiska muzycznego uzupełnionego muzycznymi zainteresowaniami mieszkańców, były tak dobrze postrzegane przez miłośników sztuki przez stulecia.
Główną rolę w rozwoju muzyki w Gdańsku odgrywali miejscy kapelmistrzowie. Osoba na tym stanowisku określała główny nurt muzyki, zarówno religijnej, jak i świeckiej. Jednym z najwybitniejszych gdańskich kapelmistrzów był Franciscus de Rivulo. Muzyk ten przybył do Polski z Niderlandów. Dbał o rozwój młodych śpiewaków.
Kolejni gdańscy kapelmistrzowie
W 1569 roku kapelmistrzem gdańskim został Johannes-Wanning Campensis. Był dość aktywnym działaczem muzycznym. Zbiory jego utworów ukazywały się w Norymberdze, Dreźnie i Wenecji. Pisał głównie muzykę religijną. Johannes miał doskonałe relacje z gdańszczanami. Dobrym na to przykładem jest odręczna dedykacja dla Jerzego Knofiusa, znanego gdańszczanina i melomana. Zachowała się ona na karcie tytułowej zbioru Sententiae insigniores ex evangellis dominicalibus.
Następcą Campensisa został Nikolaus Zangius. Przybył on do Gdańska z Brandenburgii. Był już wtedy dojrzałym muzykiem z wieloletnią praktyką na dworach biskupich i książęcych. Nikolaus rozwijał muzykę religijną Wolnego Miasta, ale w jego twórczości przeważała muzyka świecka. W szczególności były to trzy- i pięciogłosowe kompozycje w stylu włoskim.
W XVII wieku Andrzej Hakenberger został kapelmistrzem gdańskim. Przez kilka lat był członkiem słynnej kapeli Zygmunta III Wazy. Niemal wszystkie jego utwory to kompozycje napisane w technice polifonicznej na dwa i trzy chóry. Zachwycały koneserów sztuki precyzyjną konstrukcją, doskonałym warsztatem technicznym i różnorodnością brzmienia.
Ostatnim gdańskim kapelmistrzem w XVII wieku był Johann Valentin Meder. Jako muzyk i kompozytor pracował w wielu miastach, m.in. w Gocie, Bremie, Hamburgu, Kopenhadze, Lubece, Rewalu itd. Był jednym z najaktywniejszych artystów tego okresu w Gdańsku. Niestety, większość jego prac nie zachowała się do naszych czasów. Działalność Medera w Wolnym Mieście jest o tyle wyjątkowa, że był on pierwszym, który napisał tu opery.
Tym samym to właśnie stanowisko kapelmistrza przyczyniło się do aktywnego rozwoju sektora muzycznego w Gdańsku. W XIX wieku w mieście zaczęto rozwijać działalność pedagogiczną. Na początku XX wieku powstało tu Westpreussische Konservatorium. Do szkoły tej uczęszczało 400 uczniów z Gdańska i okolic. Konserwatorium organizowało seminaria dla nauczycieli fortepianu oraz kursy przygotowawcze do egzaminów na wyższe uczelnie dla nauczycieli śpiewu. Po I wojnie światowej i utworzeniu Wolnego Miasta Gdańska kontynuowały działalność Konserwatorium Heidingsfelda, Konserwatorium Riemanna, Konserwatorium Fritza Bindera i Szkoła Muzyczna Brederlara.
