To słynna polska śpiewaczka, która przez całą swoją karierę popularyzowała twórczość Moniuszki. Mowa o artystce operowej Marii Fołtyn. W tym artykule na gdansk-trend.eu opowiemy więcej o życiu i twórczości polskiej śpiewaczki.
Młodość
Maria Fołtyn urodziła się w Radomiu w 1924 roku. Dorastała w zwykłej polskiej rodzinie kolejarskiej. Od najmłodszych lat fascynowała ją sztuka, a w szczególności śpiew. Już wtedy jej głos brzmiał wyjątkowo. Ojciec Marii nie wierzył w jej zdolności i nie traktował jej hobby poważnie. Dziewczynę wspierała jedynie matka i trzej bracia. Maria zawsze mogła liczyć na ich pomoc.
Lata szkolne Fołtyn przypadły na okres II wojny światowej. W tym czasie Maria zdecydowała, że nie jest gotowa zrezygnować ze swoich marzeń, więc postanowiła ostatecznie związać swoje życie z muzyką. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła naukę śpiewu solowego. Początkowo jej mentorem był Adam Didura z Katowic, ale później Maria przeniosła się do Gdańska, gdzie pobierała prywatne lekcje u Adama Ludwiga z Sopotu.
Twórczy debiut
Gdańsk stał się bardzo symbolicznym miastem w życiu śpiewaczki operowej Marii Fołtyn. To właśnie w Wolnym Mieście narodziła się jej sława. W 1949 roku po raz pierwszy wystąpiła na deskach gdańskiego teatru. Zagrała główną rolę w operze Halka Stanisława Moniuszki. Ten polski artysta odegrał później ważną rolę w kształtowaniu kariery Fołtyn. W przyszłości Moniuszko miał duży wpływ na Marię. Ona z kolei spopularyzowała jego kompozycje. Pierwsza rola operowa była dla niej wielkim osiągnięciem i prawdziwym orężem w walce z kolejnymi wyzwaniami.
Po kilku latach pracy na gdańskiej scenie postanowiła ruszyć na podbój stolicy. Ciężko było opuścić Wolne Miasto, do którego Maria zdążyła się w krótkim czasie przywiązać, ale wiedziała, że przed nią jeszcze więcej możliwości.
Przez prawie dziesięć lat Fołtyn była solistką Opery Warszawskiej. Tam też zadebiutowała w roli Balladyny w spektaklu „Goplanie” Władysława Żeleńskiego. W latach 60. Maria została zaproszona do Niemiec. Przez kilka lat pracowała jako solistka opery w Lipsku. W kolejnych latach występowała na scenach operowych Lubeki i Hamburga.
Po pewnym czasie Maria wróciła do rodzinnego kraju. Odwiedziła Gdańsk i przypomniała sobie, jak zaczęła się jej kariera. Później śpiewaczka operowa została zaproszona do pracy w Teatrze Wielkim w Łodzi. W tym okresie Fołtyn zaczęła podróżować po kraju z własnymi recitalami. Występowała również w USA, Kanadzie i na Kubie.
W latach 70. Maria zawiesiła swoją karierę teatralną. Po podjęciu tej decyzji zajęła się nowym zadaniem twórczym — reżyserią operową. W 1971 roku na Kubie została wystawiona „Halka” Stanisława Moniuszki pod kierownictwem Fołtyn. To bardzo symboliczne, że na swój debiut reżyserski Maria wybrała operę, w której zadebiutowała jako wokalistka.
Od tego momentu rozpoczęła się seria produkcji polskich oper. Maria zaczęła promować muzykę Stanisława Moniuszki w Polsce i za granicą. Jako reżyser wystawiła wszystkie dzieła sceniczne Moniuszki i zaadaptowała na scenę „Śpiewnika domowego”. Wystawiała „Halkę” w Turcji, na Kubie, w Meksyku, Brazylii i Japonii. Ponad 20 lat pełniła obowiązki dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie-Zdroju. W 1992 roku została organizatorem i dyrektorem Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki, odbywającego w Warszawie co trzy lata.
Wybitna polska wokalistka Maria Fołtyn zmarła w 2012 roku w Warszawie. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim. Śpiewaczka operowa wniosła znaczący wkład w rozwój polskiej sztuki.
