Jest polską śpiewaczką operową i solową. Dała światu wiele wspaniałych kompozycji, pisze strona gdansk-trend.eu. Mowa o gdańskiej wokalistce Bożenie Porzyńskiej. W tym artykule opowiemy więcej o jej życiu i twórczości.
Młodość
Bożena Porzyńska urodziła się w 1944 roku w Landwarowie na Litwie. Dzieciństwo spędziła w trudnym okresie powojennym. Od najmłodszych lat dziewczyna była zafascynowana muzyką. Miłość do tej sztuki zaszczepił w niej dziadek, który był pianistą i organistą. Kiedy Bożena była jeszcze całkiem młoda, wraz z rodziną przeprowadziła się do Gdańska.
W Wolnym Mieście Porzyńska rozpoczęła naukę śpiewu w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej. Równolegle studiowała aktorstwo, pracując w Teatrze Miniatura w Gdańsku. W 1974 roku ukończyła gdańską Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w klasie śpiewu Barbary Bragińskiej-Iglikowskiej. Już jako studentka Bożena myślała o przyszłości, dlatego aktywnie zaczęła budować własną karierę. W tym okresie zdobyła trzy nagrody na międzynarodowych konkursach wokalnych.
Przyszłe losy
W 1974 roku Porzyńska zadebiutowała. Miało to miejsce na scenie Opery Bałtyckiej w Gdańsku. Przed publicznością wystąpiła w roli Madame Butterfly w operze włoskiego kompozytora Giacomo Pucciniego. W tym samym roku śpiewaczka zdobyła nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Franceski Vinas w Barcelonie.
W 1975 roku Bożena rozpoczęła współpracę z Teatrem Wielkim w Łodzi. Wkrótce jednak artystka powróciła do Gdańska i kolejne dwa sezony spędziła w Operze Bałtyckiej. W kolejnej dekadzie Porzyńska próbowała swoich sił w Teatrze Wielkim w Poznaniu i Operze w Bydgoszczy. Wszystkie drogi Bożeny prowadziły jednak z powrotem do Gdańska, na jej macierzystą scenę, na którą powróciła w 1984 roku.
Zagrała wiele wspaniałych ról, m.in. Miacaelę w “Carmen”, Abigail w “Nabucco”, Elzę w “Lohengrin”, a także tytułowe role w Hrabinie, Halce i Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego. W repertuarze Bożeny znajduje się 21 oper, oratoriów i pieśni kompozytorów polskich i zagranicznych. Występowała na scenach wielu krajów europejskich, m.in. Bułgarii, Hiszpanii, Francji, Rumunii, Słowacji, Belgii, Włoch, a także w USA i ZSRR.
W 1979 roku Bożena spróbowała swoich sił w nowej roli. W tym okresie rozpoczęła karierę pedagogiczną. Objęła stanowisko starszego wykładowcy w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Po powrocie do Gdańska rozpoczęła pracę pedagogiczną w Akademii Muzycznej na Wydziale Aktorskim. Na uczelni prowadziła klasę śpiewu solowego i emisji głosu. Bożena była również profesorem Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Uczyła śpiewu solowego. Przez wiele lat Pożyńska wykładała w Średniej Szkole Muzycznej w klasie śpiewu solowego. Jej najwybitniejszymi uczniami byli Dawid Jung, Katarzyna Mędlarska i Aleksandra Bubicz-Mojsa.
W trakcie swojej kariery Božena otrzymała wiele międzynarodowych nagród. W 1973 roku otrzymała 4. nagrodę w Tokio-Nagasaki oraz nagrodę prezydenta Francji na XX Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Tuluzie. W 1975 roku otrzymała Nagrodę Województwa Gdańskiego za Wybitne Osiągnięcia Wokalne. Rok później Bożena zdobyła złoty medal na Festiwalu Śpiewu w Bułgarii. W 2024 r., podczas obchodów 80. urodzin, Bożena Porzyńska otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska za działalność w dziedzinie kultury.
Tym samym gdańska wokalistka większość swojego życia poświęciła muzyce. Bożena Porzyńska chętnie dzieliła się swoim doświadczeniem z młodymi polskimi artystami.
